“Meneer”, zegt een kind tegen zijn vader, ‘s ochtends tijdens het ontbijt: “Alvast sorry voor de dingen die ik ga doen vanmorgen, ik zal alles fout doen en dingen doen die u vreselijk vind. Daag!”
Die middag belt zoonlief mobiel naar zijn vader: “Meneer, ik ben nu aan het eten, ik heb allemaal vreselijke dingen gedaan vanmorgen waar ik heel veel spijt van heb, u vergeeft ze mij gelukkig wel he? Nou dank u wel hoor! Ik ga nu eten, en oh ja, vanmiddag doe ik natuurlijk ook weer allemaal slechte dingen, ongetwijfeld, sorry voor dat nog dan alvast! Nou tot vanavond!”
Later komt zoonlief terug en eet samen met zijn ouders aan tafel. Nog voordat ze gaan eten vraagt het kind aan z’n vader: “Meneer, ik ga zometeen allemaal slechte dingen doen, dat doe ik nu ook al vast wel. Wilt u mij alvast vergeven voor wat ik verkeerd ga doen, nou bedankt alvast!”
En zo gaat het maar door, dag in dag uit. Jaar in jaar uit.
Wat voor een relatie zouden die vader een zoon hebben? Niet zo’n goeie relatie he? En toch hebben veel Christenen deze band naar hun Vader in de hemel, om maar over de relatie te zwijgen. Het kind noemt zijn vader ‘meneer’, en het kind ziet goed dat zijn vader een meneer is en geen mevrouw. Het kind liegt daarom niet en heeft gelijk dat zijn vader een man is, nietwaar?
Even los van dit alles.. wist je trouwens dat God menselijk gezien geslachtloos is: man én vrouw zijn naar Zijn beeld geschapen (Genesis). Er is geen onderscheid tussen man en vrouw in Gods ogen beweert Paulus zelfs! Een vrouw is net zo waardevol in Gods ogen als de man! Whoohoo! Een God die Zijn kinderen niet in hokjes plaatst! Naar Gods beeld.. Een man kan niet zonder de vrouw en een vrouw niet zonder de man. Hoe komt dat? Dat zit ingebakken in de mens. In een huwelijk worden man en vrouw één, naar Gods beeld. Een partner zegt weleens: “hij of zij vult mij zo goed aan!” En zo is het ook. Dit was even een uitstapje.
“Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader.” Romeinen 8:15
Het kind roept in het verhaaltje afstandelijk en onverbonden tegen zijn vader ‘meneer’! Christenen doen dat ook vaak en dat nog terwijl wij als Christenen kinderen van de hemelse Vader zijn en door Zijn Geest in ons “Abba, Vader” mogen roepen naar God.
Weet je wat Abba betekend? Abba betekend ‘Papa’ of zelfs ‘Pappie’ in het Hebreeuws! Sjonge.. heel intiem! En dan krijgen al veel mensen kromme tenen bij de gedachte alleen al om God bijvoorbeeld pappa te noemen. En toch zegt Paulus ronduit: Abba, Pappie.. Het kan en en mag. Voor sommigen is ‘Vader’ al heel veelzeggend en intiem, en dat is heel erg mooi, prima zelfs. Wederzijdse intimiteit is blijkbaar voor God tussen Hem en zijn kinderen MINIMAAL net zo belangrijk als dat voor ouders en hun kinderen is. Hoe dicht kan een aardse vader of moeder tot zijn of haar kind komen? Niet dichterbij dan dat hij zijn armen om het kind heen slaat. Aardse ouders zijn gebrekkig, en God… inderdaad, jouw hemelse Vader is volmaakt. God is zelfs IN Zijn kinderen woning komen maken door Zijn Geest. Hij komt waar geen vader of moeder, partner of vriendschap, eten of drinken, drugs of medicijnen kunnen komen.
God is niet een God van rationele, wetenschappelijke en theologische verbanden en stellingen, maar Hij is een God van relaties, van een relationele band, dus ook emotionele relaties. Lees de psalmen maar eens hoe emotioneel God betrokken is. Of hoe Jezus huilt en lacht in het nieuwe testament, hoe hij huilde bij het graf van Lazarus. Jezus is God, zou God niet kunnen huilen om bijvoorbeeld onrecht wat jou is overkomen? Gods Geest is zelfs te bedroeven door slechte dingen die wij over Hem zeggen en dingen die we doen zonder Hem. Sommige mensen huilen niet eens bij het graf van hun dierbaren om zich groot en sterk te houden en zich schamen voor anderen, en dat terwijl zij van binnen helemaal kapot gaan. Jezus was meer mens dan wij ons kunnen voorstellen, Hij was en is volmaakt.
Het kind in het verhaal is een rebellerend kind dat tegen het gezag van zijn ouders rebelleert, geen enkele ouder zou het gedrag van dat kind goedkeuren, terwijl Christenen juist de kracht van God Geest hebben ontvangen om nu het goede te kunnen doen. Kinderen doen hun ouders gewoon na, zij zijn hun aardse voorbeeld, zij kopiëren hun ouders. Maar nu Christenen een hemelse Vader hebben mogen ontvangen hoeven ze niet meer gebonden te zijn aan het beeld dat zij van hun aardse vader hebben meegekregen. Hun nieuwe Vader is nu volmaakt en ze mogen hun blik op het gezag van een vader nu corrigeren en bij laten stellen door de kracht van Gods Geest. Ze gaan Jezus kopiëren, ze volgen Jezus.
Wat leren de schriften? Jezus zegt bijvoorbeeld tegen de blinde mannen in Mattheüs 9:
”Toen raakte Hij hun ogen aan en zeide: U geschiede naar uw geloof.”
En zij genazen naar hun geloof.
Het kind in het verhaal gelooft 100% zeker dat hij slechte dingen gaat doen. En wat gebeurd er? Hij doet ronduit slechte dingen. Vandaag de dag noemt men zo iemand gewoon een draaideurcrimineel, die weet niet beter.
Hoe is de wandel van een Christen? Jezus zegt door Paulus’ schrijven het volgende:
“want wij wandelen in geloof, niet in aanschouwen” (1 kor 5:7)
Dat geldt trouwens voor zowel Christenen als niet-Christenen om het zo te stellen. Iedereen doet en handelt naar zijn of haar geloof, niet naar wat men ziet. Maar Paulus bedoelt hier ons Christenen in het geloof in de persoon Jezus Christus wandelen.
Stel, je rijdt met je auto op een groot glad vlak en daar in het midden op het grote vlak staat een lantaarnpaal. Waar kijk je naar? De lantaarnpaal, waar bots je uitgerekend tegenaan? De lantaarnpaal.
Of je slipt in een slipcursus door een bocht heen, waar moet je dan naar kijken? Naar waar je naar toe wil en gaat. Waar ben je bang voor? Om van de weg af te gaan. Waar kijkt je heen? Naar de kant van de weg, waar slipt je heen? Je raad het al, je slipt de bocht uit.
Je moet namelijk ook kijken waar je heen gaat. En dat is een leerproces. Iedereen slipt de eerste keren weleens de bocht uit bij de slipcursus, en dat is niet erg, maar na 100 keer slippen moet minimaal je al expert zijn, maar slechts enkelingen presteren het om ook na 100 keer de bocht nog steeds uit te vliegen en niet te luisteren naar de stem in de walkie talkie die roept: “kijk waar je heen moet!”. Die mensen die zo vaak de bocht uit glijden hebben niet een probleem met de slipcursus of de gladde weg, of de auto. De walky-Talki werkt prima en de stem geeft de oplossing. Deze mensen hebben het probleem met zichzelf en raken meer en meer teleurgesteld en ontmoedigd en blijven het fout doen. Niet omdat de omstandigheden zo rot zouden zijn, maar misschien omdat ze hun oren niet open zetten en niet luisteren, omdat zij aangeleerd hebben gekregen dat bij voorbaat niet te doen, ze weten gewoon niet beter. Hun trommelvliezen trillen en hun hersenen registreerden de stem in de auto, maar ze ‘hoorden’ het niet. Ze zijn horende doof en ziende blind.
Waar moet een christen zijn of haar blik op stellen op dat gladde en glibberige oppervlak op deze wereld? Op Jezus.
Waar stelt een Christen zijn hoop dus op? Op Jezus. Jezus is de Weg, de Waarheid en het Leven.
Veel mensen zien op Jezus alsof Hij die lantaarnpaal zou zijn, excuses voor mijn woordgebruik. Ze zien Hem als een Rots van aanstoot en botsen zo vaak tegen Hem aan, en dat terwijl hij je licht op je pad is, de lamp vóór je voet.
Zo roept God al heel erg lang tegen ons: “Kijk waar je heen moet!”, “wees niet bang!”, “zie op mij!”, “Jezus deed het je voor!” maar niet enkelingen presteren het om het steeds weer fout te doen. En dat is niet alleen onkunde door beginnersfouten, maar heel veel onwetendheid, ‘onmacht’ om het maar menselijk te zeggen. Dat komt door leugens die men elkaar heeft verteld over God. Ze kennen de waarheid daarom soms gewoon niet, omdat ze zo vaak leren van nature zondaar te zijn en hun houding daar op aanpassen en alleen maar op zichzelf leren te kijken. Ze raken nog meer ik-gericht dan ze al waren. Ze krijgen niet de keerzijde van de medaille te horen, het goede nieuws, de keerzijde van zichzelf zoals God je ziet en wie God is. God kennen is zo belangrijk dat er staat geschreven:
“Dit nu is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, die Gij gezonden hebt.” Johannes 17:3
En door Jezus Christus God te leren kennen leer je jezelf ook nog eens kennen, een fixe bonus! Namelijk de keerzijde van jouw medaille. Door met Gods ogen te leren zien op jezelf. Wat een vrede in Christus. Heerlijk..
Maar jammer genoeg rebelleren veel tégen God, zoals het kind in het verhaaltje. En dat is nog een gewoonte geworden ook, verhuld in een uiterlijk religieus jasje die het hart omhult en verbergt. Het vers waar alles op lijkt gebaseerd te zijn is het volgende vers: “ik ellendig mens”.. En dat is een zwaar juk, ik geloof een ijzeren juk. Niet bepaald vreugdevol. Maar.. hoe gaat dat vers nu verder?
Ik, ellendig mens! Wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods? Gode zij dank door Jezus Christus, onze Here!
Jezus kwam voor verzoening, niet alleen voor vergeving van zonden die tussen God en jou en mij in stonden, maar als zoenoffer! Vergeving van zonden was een middel, niet het doel! Vergeving van zonden was een onderdeel voor het doel van verzoening tussen jou en God! WOW!
Zonden worden dus vergeven, niet om het vergeven alléén.. maar om de relatie te herstellen, voor verzoening. God staat als de hemelse Vader met open armen om je op te vangen wanneer je valt. Maar als die relatie met de Vader geen aandacht krijgt en het slechts iets juridisch is tussen mij en God, of jou en God, dan blijf je inderdaad bidden voor vergeving en niets anders dan dat, en dat zal een gebed vol ongeloof zijn zolang je alleen maar op jezelf blijft kijken als zondaar. Want erken zelf: als je naar je eigen keerzijde kijkt wordt je niet blij toch? Daarom moeten we dat niet alleen maar blijven doen, maar ook verder kijken dan dat. Daarom herschiep God zijn wedergeboren kinderen, ze zijn van nature geen zondaren meer, maar een nieuwe schepping. Wij laten ons leiden door de Geest van God zodat wij nu goede dingen kunnen verkiezen te doen met een nieuw hart en een nieuwe Geest in ons binnenste.
Alles draait om Jezus Christus, door wie wij worden behouden. Zie op Hem, stel je hoop op Christus, wandel in Zijn Geest, in Zijn licht en zondig niet meer. Je zal niet, nooit meer in de duisternis hoeven en willen wandelen. Je zal struikelen, maar je zal weer opstaan.
continue reading…
. Ik heb de lijst namelijk niet compleet en misschien ook niet helemaal correct, maar ik zou de lijst graag al willen delen met jullie.
